We hebben onze eigen blauwe Ortlieb Back Roller Classic tassen. Voor € 85,- per set! En we hebbben er -op dit moment- nog genoeg.

Opsturen kan ook, maar dan komt er zes euro bij. Schrijf het totaal over op 51.61.87.317, t.a.v. De Vakantiefietser, Amsterdam.
Vlaamse klanten betalen vijf euro extra i.v.m. hogere portokosten, dus in totaal € 96,-.
BIC:ABNANL2A, IBAN:NL11ABNA0516187317. Mail wel even jouw adres!

Idworx 2009

We hebben nog een paar idworx fietsen, die we alleen verkopen als het jouw maat is.

Achtertassen

Overige Ortlieb tassen

Wij waren al enthousiast over de Off Rohler zoals je kunt lezen in de test van twee jaar terug. En het is leuk om dat bevestigd te krijgen.

De jury had de volgende mening: ‘De Off Rohler van Idworx is tot in detail prachtig uitgevoerd met de beste componenten. Deze fiets is goed voor 100 jaar fietsplezier’

Ikzelf vind het een van de mooist afgewerkte vakantiefietsen  die er zijn en onze klanten zijn er ook erg blij mee. Kom langs voor een testrit en je op te laten meten op ons pasframe.

De Off Rohler kost € 3.650,-. We hebben nog een aantal Off Rohlers uit 2009 die met een kleine korting weggaan.  Wacht niet te lang, want op is op.

De tweede en de derde plaats gingen naar fietsen die wij óók in assortiment hebben.

2: Santos Travelmaster met riemaandrijving.

Juryrapport: ‘Santos toont lef door een fiets met een revolutionaire aandrijving in de markt te zetten’

3: Van Nicholas Pioneer

Juryrapport: ‘Het gebruik van titanium is bij de Pioneer tot in het kleinste detail consequent doorgevoerd. Schitterende fiets met een stevig prijskaartje’

Op 23 maart hebben wij weer onze avond voor wereldfietsers in spe. Een aantal wereldfietsers zal dan iets vertellen over bijvoorbeeld:

• Route
• Paspoort en Visa
• Geld
• Documenten
• Elektronica
• Fiets
• Gevaren
• Gezondheid
• Eten en drinken
• Het thuisfront
• Klimaat
• Omgang
• Overnachten
• Paklijst
• Thuiskomen
• Vaccinaties
• Verzekeringen
• Website
• Weggaan

Je krijgt dan ook De wereldfietser, handreiking voor het maken van een lange reis. Dit boekje bevat de laatste tips en wetenswaardigheden van mij en onze klanten die net terug zijn van hun lange reis.
Nieuwe regelingen voor visa en ziektekosten worden behandeld en er staat een complete paklijst in voor jouw wereldreis. Er wordt in uitgelegd waar je op moet letten met je gezondheid en vaccinaties, enzovoort.
De wereldfietser bestaat uit twee delen. Het eerste deel is essentieel voor de voorbereiding, het tweede deel geeft tips voor onderweg.

De wereldfietser, handreiking voor het maken van een lange reis, editie 2010.
Eric Schuijt
ISBN 978-90-803401-3-8
96 bladzijden
€ 14,95 (De avond zelf kost € 25,- inclusief dit boekje)

Op dit moment is het boekje uitverkocht!! Je hem pas vanaf 1 april weer bestellen door het storten van €17,25 (incl. € 2,30 verzendkosten) op 51.61.87.317, t.a.v. De Vakantiefietser, Amsterdam. Onder vermelding van De Wereldfietser.
Het boekje wordt na ontvangst betaling binnen vijf werkdagen toegestuurd.

Vlaamse klanten betalen € 18,50. (BIC:ABNANL2A, IBAN:NL11ABNA0516187317.)

En eh.., waarom wij zoveel energie in zo’n boekje stoppen? Ik heb daarover in het voorwoord het volgende geschreven:

Het is zeventien jaar geleden dat ik van Nederland naar Indonesië fietste. Informatie zoeken was een heel karwei. Er waren weinig fietsers die zo’n lange tocht hadden gemaakt. Internet en Google bestonden nog niet.

Zes jaar geleden ben ik de winkel De Vakantiefietser begonnen, een speciaalzaak voor vakantiefietsers.
Naast de verkoop van uitrusting en vakantiefietsen, organiseert De Vakantiefietser bijna iedere week een activiteit in de winkel. Een van die activiteiten is een avond voor mensen die een lange fietsreis willen gaan maken. Voor die activiteit is dit boekje geschreven, dat niet alleen is gebaseerd op mijn kennis en ervaring maar ook op die van vele anderen. Hiervoor mijn dank.

Dit boekje bestaat uit twee delen. Het eerste deel gaat over de voorbereiding. Het tweede deel geeft praktische informatie voor onderweg.

Maar let op: beschouw dit boekje meer als een handreiking dan als een handleiding. Dit boekje verkondigt niet de waarheid. Die moet je zelf zoeken. Sta open voor de beschreven tips. En houd er rekening mee, dat informatie verouderd kan zijn.
Op website van De Vakantiefietser staat op de vriend-van-Eric-pagina’s behalve de tekst van dit boekje ook veel informatie voor onderweg. Zoals internationale dealerlijsten, handleidingen, fietsreparaties, ambassades in het buitenland enzovoort.

Heb je aanvullingen, dan hoor ik die graag. Dan kunnen die in een volgende editie meegenomen worden. En over zeventien jaar hoef ik dan alleen nog maar naar de ge-update versie te kijken en dan kan ik ook weer een lange fietsreis gaan maken.

Eric Schuijt

Uiteraard ben je altijd in de winkel welkom met al je vragen.

Contactformulier

Over deze tocht geven wij in de winkel een lezing voor onze vaste klanten. En anders ben je eind februari van harte welkom op de Fiets- en Wandelbeurs.

Met dank aan Leon voor de ondertiteling. Je kan hem ook bekijken op YouTube

Voor vragen ben je altijd van harte welkom in de winkel. Kom langs zou ik zeggen, de thee, koffie en negerzoenen staan altijd klaar!

• Schwalbe Marathon Extreme en Dureme banden
• Gilles Berthoud leren zadel
• MSR Neo Air matje
• MSR Hubba Hubba tent
• Katadyn Bottle
• Ortlieb Mesh Bag en Bottle Cage
• Primus roestvrijstalen bidon
• Vaude Discover tassen
• Fietsonderbroeken van Vaude en X-Bionics
• CarePlus geïmpregneerde sokken
• Bionix compressiesokken
• Garmin Etrex Vista hcx
• Sachtler FSB2 statief met FSB2 vloeistof kop
  

Schwalbe Marathon Extreme en Dureme banden

Ook al rijd ik al sinds maart 2009 op het prototype van de Dureme, nu is het tijd voor een echte test. Want nu krijgen de banden te maken met wisselende temperaturen, zon, regen, sneeuw, droge berglucht, tropische hoge luchtvochtigheid en 130 kilo belasting! Ik weeg 83 kilo, mijn Koga 17 kilo en ik heb iets van 30 kilo bagage.
Halverwege de tocht zullen Carla en ik van banden wisselen. Dan zal ik mijn ‘love-handles’ wel kwijt zijn dus is mijn gewicht in ieder geval wat lager. Ja, wat dat betreft kun je je Weightwatcher-lidmaatschap opzeggen, stoppen met Sonja Bakkeren en gaan fietsen in India.  Gewichtsverlies verzekerd!

DE TEST
De Extreme (op de foto links) heeft een groffer profiel dan de Dureme en is bedoeld voor minder goed en onverhard wegdek. Ik vind hem erg comfortabel en licht rijden. Lichter dan de zeer goede Marathon XR die niet meer gemaakt wordt (maar die wij nog wel verkopen). Minpunt is dat op modderwegen veel prut in het profiel blijft hangen. Maar zodra het opdroogt, raak je de kluitjes vanzelf kwijt.
Carla moest vijf minuten wennen aan het ribbelige gevoel en vond hem iets zwaarder lopen dan de Dureme.

De Dureme (op de foto rechts) heeft een fijner profiel en is daardoor meer een asfaltband. Carla heeft gevoel dat ze soms op slecht wegdek wegglijdt. In het fijne profiel blijft vaak grind hangen.
Het gevoel dat ik al had bij het prototype van de Dureme, dat heb ik nu weer; hij dweilt licht. Zelfs op de maximale druk van 5 bar (70 psi) had ik het gevoel dat mijn stijve Koga Signature minder stabiel op het wegdek lag. Daarnaast is het lastig om de dunwandige Dureme gelijkmatig om de velg heen te leggen met als gevolg dat je tijdens het fietsen een slag in je band voelt. Pas na wat gepiel en ’stroppen’ was ik de ‘hobbel’ kwijt.

Met beide banden hebben we een lekke band gehad, de stand is 1-1. Er ligt in India erg veel glas op de weg en als je dat -zoals wij- in de band laat zitten, dan drukt dat op een gegeven moment door de anti-leklaag heen. Mijn voorkeur gaat uit naar de eerder geteste Marathon Supreme en de Marathon Extreme.

Gilles Berthoud leren zadel

Gilles is een Fransman, die verder gaat waar Brooks stopt. Bij oudere Brooks zadels willen de nagels na een paar jaar nog wel eens door het leer scheuren. Gilles Berthoud heeft een conische nagel die beter zou moeten werken. Waar Brooks veel zadels uit een enkele koeienhuid haalt, daar gebruikt Gilles alleen het leer van de rug van de koe. Het leer is daardoor een stuk dikker waardoor het inrijden weliswaar langer duurt, maar de levensduur is ook langer. Ik beloof dat ik geen foto’s zal plaatsen van mijn billen, want die krijgen het zwaar:-)

DE TEST
Pfoe, dat dikke leer van het Gilles Berthoud zadel viel in het begin niet mee. Fijn dat ik een fietsonderbroek had met een lekkere dikke padding. Maar daarover later meer. Na een paar honderd kilometer kwamen er bij mijn zitbotjes wat kuiltjes in het dikke leer en toen zat hij geweldig.
Ook met een fietsonderbroek met een dunne padding. Na bijna 2.000 kilometer zit hij nog steeds goed en hoeft hij niet eens nagespannen te worden.

Een fiets met bagage wil je nog wel eens bij het zadel optillen. Gewoon om hem even goed horizontaal te zetten. Bij menig zadel gaat dan de achterbrug kapot. Bij het Gilles Berthoud zadel is dat niet gebeurt.
Oh ja als je een lekke band hebt en je zet je fiets op z’n kop, leg dan een kartonnetje onder het zadel, anders beschadigt het leer. Dat kan geen kwaad, maar het is gewoon jammer.

Heeft het Gilles Berthoud zadel nadelen? Ja. Ten eerste de prijs. Die is aan de hoge kant want hij is twee keer zo duur als een Brooks. Ten tweede geeft hij af. Dus met mijn lichte fietsbroek was dat niet zo handig. Je krijgt het er niet meer helemaal uit, maar ik hoop dat op den duur het zadel minder afgeeft. Op de foto zie je hoe zwart mijn billen zijn na vijf dagen fietsen…

MSR Neo Air matje

Zoals je hier kunt lezen, hebik de Neo Air al eerder getest, maar nog niet op duurzaamheid en op isolatievermogen. Ik was afgelopen jaar sowieso al verknocht geraakt aan dit matje; hij combineert comfort met een laag gewicht en compact volume. En mocht ik het tijdens onze tocht koud krijgen, dan kruip ik gewoon bij Carla op haar Exped-matje.

DE TEST
Ik was al erg tevreden over de Neo Air. Hij is zeer licht, kleiner dan een melkpak van een halve liter en hij slaapt goed want hij is lekker dik. Maar na mijn tocht door India, kan hij helemaal niet meer stuk. Ik was namelijk benieuwd of de Neo Air ook goed zou isoleren onder het vriespunt.
Nu ben ik niet koud uitgevallen, maar ik heb van de koude weinig gemerkt. Dus voor mij doet hij het bij min 10 graden uitstekend.
Ik vond het ook fijn dat ik een zijden lakenzak in mijn donzen slaapzak had. Dat is in de extreme koude erg prettig, want het binnentijk van een slaapzak voelt soms kil aan en zijde voelt altijd warm aan. En ook in de smoezelige Indiase hotelbedden was een eigen lakenzak prettig.
Oh ja, het Exped-matje liep aan het einde van de tocht langzaam leeg (arme Carla) en in het ventiel kwamen bij het leeg laten lopen kippenveren. Dus er is iets niet meer goed aan het drie jaar oude matje.

MSR Hubba Hubba tent

Dit is een licht en compact tweepersoons tentje, waarvan je ook de binnentent los kan opzetten. Dus reuze handig als je in een Indiase hotelkamer zit die vergeven is van de malariamuggen en grote kakkerlakken. Dan zetten we hem gewoon op het bed en is hij meteen een klamboe.

DE TEST
De Hubba Hubba binnentent heeft inderdaad dienst gedaan als klamboe en is snel en makkelijk op te zetten. Hij was niet alleen handig om muggen en kakkerlakken buiten te houden, maar ook de ratten die ik ’s nachts rondom ons hoorde lopen. Verder hebben we een grote spin en zelfs een vleermuis in de kamer gehad.

Tijdens ijskoude nachten heeft hij ook goed zijn best gedaan. Je hebt bij deze tent geen scheerlijnen nodig, wat erg handig is in de bergen, want de Hubba Hubba neemt niet veel ruimte in beslag. Hij heeft een compact pakvolume wat ook een pluspunt is.
Maar het is wel een klein tweepersoonstentje! Er is net plaats onder de buitentent voor twee sets fietstassen. Binnenin is er geen ruimte voor en kun je net twee matjes van 51 cm breed kwijt. Er zijn wel handige opbergvakjes en een netje bovenin de tent waar je wat in kunt leggen.

Katadyn Bottle

Dat is een 0,75 liter bidon met een ingebouwd drie-traps waterfilter. Het is van Katadyn, dus betekent dat het erg goed zou moeten zijn. Je doet Amsterdams grachtenwater in de bidon en je kunt het gewoon drinken. In totaal kan de Katadyn Bottle pakweg 100 liter water filteren, dus voor een tocht van pakweg acht weken is dat meestal voldoende. Maar dan  moet je wel een extra bidon hebben om flessenwaterin te doen.
Ter informatie voor de fietser die nog nooit in de tropen heeft gefietst: in de tropen kun je bijna overal wel flessen water kopen, maar bijna is niet altijd! Dus soms kan een waterfilter uitkomst bieden. En dan is de Katadyn Bottle erg handig.

DE TEST
De Katadyn Bottle beviel erg goed. Hij drinkt makkelijk en je weet zeker dat het water dat je binnenkrijgt ‘rein’ is. En hij past gewoon in iedere standaard bidonhouder. Drinken is een kwestie van licht zuigen en knijpen; dat werkt het beste. Mijn zware Katadyn Pocketfilter heb ik deze tocht niet eens gebruikt!
In de handleiding staat dat je deze Katadyn Bottle alleen in noodgevallen moet gebruiken omdat hij jodium toevoegt aan het water. Dat is de reden dat hij nog niet is goedgekeurd voor de Nederlandse markt.
Maar ik ga kijken of ik hem kan leveren via Duitsland. Dan kun je de Katadyn Bottle bij ons bestellen en krijg je hem vanuit Duitsland toegestuurd. Want bij mij gaat hij de volgende reis weer mee.

Ortlieb Mesh Bag en Bottle Cage

De Ortlieb Mesh Bag is een ‘zakje’ dat je op je achtertassen kunt hangen. Het is bedoeld om je helm in op te bergen, want niet iedere vakantiefietser draagt continu een helm.
De Ortlieb Bottle Cage is een flexibele bidonhouder die je achterop je waterdichte tassen kunt monteren. In dit geval heb ik ze op de Vaude-tassen gemonteerd (Vaude sorry voor deze combinatie).

DE TEST
Over de Ortlieb Mesh Bag ben ik niet tevreden. Met een helm erin bungelt hij heen en weer en komt erg dicht in de buurt van het achterwiel. Maar hij raakte hem nooit. Later heb ik hem iets hoger gehangen, maar hij bleef schudgevoelig. Als je over modderwegen fiets, wordt het zakje smerig en de helm ook want de Mesh Bag is dus gemaakt van ‘mesh’-materiaal…

Als er geen helm in de Mesh Bag zit, dan kun je hem met een foefje wel bij elkaar binden, maar heel erg netjes is zo’n leeg zakje niet. Alhoewel, het lege zakje was op een gegeven moment erg handig; ik heb mijn natte wasgoed erin gedaan dat de sukkels van het Indiase hotel pas de ochtend van vertrek hadden gewassen. Zo kon het tijdens het fietsen lekker uitdruppelen en uitdampen. Nee, geef mij maar een bagagenetje achterop in plaats van een Mesh Bag. Daaronder kun je de helm doen en dan ligt hij heel stabiel. Je pakt de helm makkelijker en sneller, het wasgoed droogt veel beter onder het netje en een bagagenetje is ook nog eens goedkoper.

De Ortlieb Bottle Cage doet wat hij moet doen en vind ik erg handig. Hij klemt de bidon goed genoeg vast om te voorkomen dat hij op slecht wegdek eruit trilt. Ik had hem achterop de fietstas gemonteerd. Nadeel is dat je bidon uit zicht is en dat Indiase kinderen die je achterna hollen, de bidon uit de houder kunnen trekken. Maar dat is niet gebeurd.

Primus roestvrijstalen bidon

Gewoon omdat hij er erg mooi uitziet, geen smaak afgeeft en hij een klepje heeft dat je eerst weg moet klappen voordat je kunt drinken.

DE TEST
Tja, met de Primus bidon heb je altijd een schoon drinktuitje. Maar ik vind hem niet zo lekker drinken. Ik krijg te veel lucht met het water binnen. Carla vindt hem wel lekker drinken, dus het is maar net wat je zelf wilt.

Vaude Discover fietstassen

Vaude komt ieder jaar weer met nieuwe modellen uit. Voor ons in de winkel is dat hoogst vervelend, want ook de namen veranderen. Dus ik hoop dat ik de namen hier goed weergeef: ik heb de nieuwste Vaude Discover Pro voor- en achtertassen (met waterdichte ritsjes) in de spannende kleur mango. Carla heeft sjiek oogende zwarte Discover Classic voor- en achtertassen. Ze zijn lekker licht (niet dat dat voor mij helaas veel uitmaakt) en er zitten nieuwe haken op.

DE TEST
De Vaude tassen doen wat ze moeten doen en zijn van een uitstekende kwaliteit. De zijzakjes met de waterdichte ritsen voldoen goed en je kunt iets kleins erin wegstoppen.
Fijn is dat de tassen een steuntje aan de onderkant hebben, waardoor ze minder snel omvallen als je
ze neerzet. Maar dan moet je wel je tassen goed inpakken. Ik had erg veel losse harde spullen in mijn tassen, dus ik ga ze na thuiskomst vullen met water, om te kijken of ze nog steeds waterdicht zijn.

Fietsonderbroeken van Vaude en X-Bionics

Twee nieuwe modellen voor 2010. De Vaude broek heeft een dunne padding (zeg maar kunstzeem) en de X-Bionics heeft een hightech dikke padding met een zeer doordacht koelsysteem; dus koele billen verzekerd en geen broekbroei. X-Bionics heeft niet alleen over het ontwerp zeer goed nagedacht, maar ook over de marketing.

DE TEST
De Vaude broek met de dunne padding droogt snel als je hem hebt gewassen. Bovendien zit de dunne padding in de tropenwarmte minder broeierig. Maar hij zit niet lekker als je een nieuw hard leren zadel van Gilles Berthoud moet inrijden…
Nee, dan zit de X-Bionics (rechts op de foto) met zijn dikke padding een stuk comfortabeler. Hij voelt als een tweede huid. De stof is van een geweven stuk en dat maakte mijn billen blij.

Dit is geen verkooppraat.., maar het is verstandig om minstens twee verschillende merken en soorten fiets(onder)broeken mee te nemen. Als je billen geïrriteerd zijn door een naadje, dan trek je de volgende een fietsbroek van een ander merk aan. Dan kan het geïrriteerde plekje bijkomen. En de ene dag zit een dikke padding lekker en de andere dag een dunne. En ik zou billenzalf meenemen voor je geschuurde
billen (te koop in de winkel).

En dan tot slot een advies van Carla: smeer ’s avonds op de rauwe stukjes een likje Purol; een wondermiddel! (en niet te koop in de winkel)

CarePlus geïmpregneerde sokken

Meestal steken muggen rond zonsop- en zonsondergang. Dus dan smeer je je gewoon in met een middel met DEET. In Assam kun je overdag gestoken worden door muggen die de knokkelkoorts overbrengen. DEET is een nogal agressief middel, dus dit leek mij een goede test.
Als je mij de komende maanden in de winkel met knokkels in mijn gezicht ziet, weet je hoe goed deze sokken zijn.

DE TEST
Ik heb de sokken tien dagen achter elkaar gedragen en toen stonken ze nog niet. En – belangrijker- ik
ben niet gestoken in mijn enkels. Helaas wel op andere plekken.

Bionix compressiesokken

Als je je hebt ingespannen, en dan bedoel ik niet een partijtje schaak, dan herstellen de spieren en bloedvaten zich het best als je iets straks aantrekt. Dus als Carla na een dag hard werken thuiskomt, raad ik haar altijd aan iets superstraks aan te trekken. Het is wetenschappelijk bewezen dat dit het herstel bevordert en het oog wil ook wat. Dus had ik van Bionix lange sokken meegekregen.

DE TEST
Het voelt raar om kniekousen te dragen, het voelt alsof ik damesondergoed draag… En ik heb werkelijk geen idee of dit heeft geholpen met het herstellen van mijn spieren en bloedvaten. Maar Carla vond het wel spannend staan en de kleur goed passen bij mijn zwarte onderbroek.

De spullen die hieronder staan zijn minder boeiend, maar voor de volledigheid:

Garmin Etrex Vista hcx

Wij hebben bij De Vakantiefietser wel Garmin GPS-sen verkocht, maar het heeft ons vooral veel tijd gekost. Het is met elektronica voor een fysieke winkel lastig om goede voorlichting en service te geven en ook te concurreren met internetwinkels. Dus bestel hem gewoon via Internet, verwacht niet al te veel service en zoek zelf alle ins en outs uit. Ik heb hem alleen meegenomen omdat ik het hoogteprofiel van onze tocht wilde hebben. Verder ben ik geen voorstander van GPS; de techniek leidt te veel af van het reizen zoals ik dat voor ogen heb.

DE TEST
De Garmin Etrex doet wat hij moet doen, maar zo’n GPS trekt wel in twee dagen je batterijen leeg.

Sachtler FSB2 statief met FSB2 vloeistof kop

Volkomen oninteressant voor de vakantiefietser, maar toch: Vorig jaar hebben Carla en ik veel plezier beleefd aan onze grote en kleine HD-camera. Alleen het Velbon-statief beviel niet goed.
Het waterpas zetten ging langzaam en het pannen plus tilten ging niet vloeiend. Dus heb ik een Sachtler-statief aangeschaft van 5 kilo dat het beter zou moeten doen. Ik heb daardoor bovenop mijn Tubus Logo drager een tweede Tubus drager gebouwd voor de grote HD camera. Hierdoor kon het zware statief achterop de Logo drager goed vastgezet worden. Dus kom niet bij mij aan over lichtgewicht bagage!

DE TEST
Ik heb geweldig mooie pans en tilts gemaakt, dus dit statief is wat dat betreft een goede keuze. Tja, alleen het gewicht van 5 kilo is aan de hoge kant. Voor die paar keer dat ik het statief gebruik is dat voor een volgende reis misschien te veel van het goede. Vorig jaar waren wij echt bezig met het filmen van onze documentaire. En dan gebruik je de grote camera vaak om allerlei items te filmen. Dit jaar waren wij niet van plan om van onze India-tocht een documentaire te maken en heb ik veel vaker de kleine HD camera gebruikt. Kortom ik had het zware Sachtler statief beter thuis kunnen laten.

Eric Schuijt

Zoals een Koga Signature met riemaandrijving: Koga Miyata heeft voor mij een prototype fiets met riemaandrijving gebouwd. Uiteraard met Rohloff-naaf, hydraulische remmen en een SON-naafdynamo. Ik ben natuurlijk zeer vereerd en heb een nieuwe fiets onder mijn kont. Als je langskomt in de winkel kun je hem bewonderen (maar hij is nog wel smerig hoor!)

Over de riemaandrijving heb ik al een positief stuk geschreven, maar niet iedere fietsenfabrikant is er (tot nu toe) enthousiast over. Dus tijd om de riemaandrijving zelf aan de kaak te stellen.

Koga had al ervaring opgedaan met de Adapter. Die kreeg in plaats van een fietsketting een soort van gekartelde V-snaar, de riemaandrijving, officieel genoemd de Gates belt-drive. Ook Santos en Van Nicholas hebben al fietsen met een riemaandrijving gebouwd.

De dag voor vertrek kreeg ik de Koga binnen, dus het zal mij benieuwen…

Maar waar ga ik bij de test op letten?
Ik ga hem testen op gebruiksgemak, degelijkheid en duurzaamheid.

1. Gebruiksgemak bekent vooral voelen en geen aandacht aan besteden.
2. Degelijkheid komt aan bod omdat wij bij temperaturen van onder de nul tot boven de 35 graden zullen fietsen. En als ik met al mijn spullen in de Indiase Himalaya een helling van 25 procent moet nemen, dan komt er veel kracht op de riem te staan. Bovendien zullen de wegen vaak onverhard zijn, zodat er nog harder getrapt moet worden.
3. Halverwege de tocht zal ik een destructieve test uitvoeren. Altijd leuk om te doen! Ik zal in de riem met een mes een inkeping maken en kijken wanneer hij scheurt (als hij al scheurt).
   Ik doe dit pas als wij uit de bergen zijn, anders wordt het voor mij persoonlijk te gevaarlijk. Even voor mijn moeder: Ma, maak je geen zorgen hoor! Als hij scheurt heb ik een reserveriem bij me en zelfs nog een normaal voorblad, achterkransje en ketting. En ik zal hem ook nog zonder snubber (aandrukrol) testen.
4. De duurzaamheid zal zich beperken tot deze tocht van twee maanden door de Indiase deelstaten Arunachal Pradesh en Assam. Het zullen dus geen tienduizenden kilometers worden, maar eerder een paar duizend.

Rohloff-naaf voor de Gates-riem.
De Rohloffnaaf voor deze Koga is speciaal door Rohloff geleverd en zal ik ook testen.Maar daar maak ik mij geen zorgen over. Hij wordt geleverd inclusief aluminium voorblad, achterkrans en zogenaamde ‘snubber’. Rohloff heeft namelijk aangetoond dat bij extreme belasting de riem van de achterkrans kan afspringen. De ‘snubber’ is een wieltje dat niet meedraait (dus geen verhoogde wrijving geeft) en die dat zou moeten voorkomen. Het serienummer van de naaf is 113.561, hoger heb ik hem nog niet gezien. Na het eerste traject in het Himalaya zal ik de ‘snubber’ voor de tweede himalaya-etappe eraf halen en kijken of de riem bij flink hard trappen eraf springt.

DE TEST

1. Gebruiksgemak
Je kent het wel: je hangt een jas of een handdoek over je fiets en hij komt tegen de ketting. Of: je stapt af en je fiets leunt tegen de binnenkant van je been en de ketting raakt je broek. Nou met een riem heb je die viezigheid allemaal niet. De riem krijgt van mij een dikke 10 als waardering. Hij heeft het de hele tocht goed gedaan.

Oh ja, olie op de ketting is dus niet meer nodig. Carla met haar kettingfiets vanaf nu zelf olie op de ketting doen. Dat is dus niet gebeurd… Af en toe piepte haar ketting nogal en die is nu helemaal versleten.

2. Degelijkheid.
Ik had verwacht dat met het temperatuurbereik tijdens deze reis dat de riem wel nagespannen moest worden. Maar zowel bij 10 graden onder nul als bij 35 graden, blijft d spanning constant. Wel piepte de riem soms onder het vriespunt. Ik ga dat thuis nog verder onderzoeken.
Als ik bij een steile helling met volle kracht op de trappers ging staan, hield de riem zich goed.
Ik heb op een gegeven moment de riem half op het voorblad  en later half op het achterkransje gelegd (zoals hier op de foto rechtsboven).
Toen ik wegfietste, corrigeerde de riem zichzelf en kwam weer goed op het voorblad en het achterkransje.

Ik heb als test het achterwiel scheef gezet. Toen liep bij flink hard trappen de riem er vanaf. Aan de binnenkant zaten er toen wat rafels. Ik heb de riem teruggelegd en heb het wiel weer rechtgezet. Verder geen problemen gehad.

3. De destructieve test

Ik heb de riem vijfhonderd kilometer voor het einde van de tocht met een mes ingesneden. Aan de binnenkant, tot twee millimeter diep over de hele dikte. 

Nou, hij is niet gescheurd! Dit betekent dus dat voor beschadigingen van scherpe opspringende steentjes je niet zo bang hoeft te zijn.

Aan het einde van onze tocht, kon ik pas na veel moeite de inkeping vinden omdat de riem erg smerig was zoals je hiernaast kunt zien.

De inkeping was niet dieper geworden, dus ik heb de reserveriem niet nodig gehad (mijn moeder ook weer blij)

Test zonder ‘snubber’
Ik heb deze in de bergen er vanaf gehaald. De riem is er daarna nooit afgelopen. De snubber kunnen we dus wel weglaten, al zal hij bij iedere fiets wel meegeleverd worden. Het is namelijk een eis van Rohloff.
Ik moet er wel bij zeggen dat ik heel constant fiets en daarbij ook een constante kracht uitoefen. Ik kan mij voorstellen dat de snubber bij een explosieve kracht (zoals bij de start van een Mountainbikewedstrijd of zo) wel zin heeft.

4. Duurzaamheid
Tja, alles draait en doet wat het moet doen.

Hoelang de riem meegaat, durf ik nog niet te zeggen, maar van klanten die er al veel mee gereden hebben, weet ik dat hij langer meegaat dan een ketting.  Ik durf de riem voor zeker achtduizend kilometer te garanderen. Maar misschien dat dit in de toekomst meer wordt. Een ketting gaat meestal iets van drie- tot vijfduizend mee.

Wij hebben op dit moment een Santos Travelmaster in de winkel staan met een riemaandrijving, oftwel met een belt-drive. Vanaf pakweg € 2.859,- kaal.

Ik moet eerlijk bekennen het rijdt geweldig! Het trapt en voelt zo soepel dat de overstap daarna op een conventionele ketting voelt als een fiets in een bak grind;-)

En ik heb ondertussen in de Indiase Himalaya op een Koga Signature prototype gereden met riemaandrijving. Deze Schuijt is overstag:-)

De voordelen van een riemaandrijving (belt-drive):

• Geen onderhoud. Er hoeft geen olie op de riem gedaan te worden en hij hoeft niet nagespannen te worden. Als er zand op de riem zit, is afspoelen of afvegen voldoende.
• Minder weerstand (volgens Santos). Tja, dat voel je.., maar is het echt zo of zit het tussen de oren?
• Lichter in gewicht. Heel simpel; kunststof is lichter dan een metalen ketting… De riem weegt 75 gram. Een fietsketting weegt pakweg 250 gram.
• Gaat langer mee. Zeker twee keer zo lang als een ketting. Maar dat hangt natuurlijk af van hoe je fietst en het weer. Bij regen zal hij eerder slijten.

Nadelen van een riemaandrijving:

• Hij past alleen op een fiets met een Rohloff-naaf. Dat komt omdat een riem alleen kan werken met een enkel voor- en een achterblad. Bij een cassette zal hij dus nooit kunnen werken.

• Het past alleen op een speciaal frame. Als je een fietsketting omlegt, haal je de ketting los en zet hem vast met een kettingpons als hij om het voorblad en de cassette ligt. Een riem kun je niet loshalen, dus die moet door het frame heen. Daarom heeft een Santos een achterbrug die los kan. Zie de rode pijl op de foto hierboven.
• Hij is nieuw. Dus ik kan nog niet garanderen dat hij een wereldreis lang meegaat. Maar tweeduizend kilometer dat lukt zeker.
• Het aantal tandwiel-combinaties is beperkt. Voor zover dat erg is, want het bereik is hetzelfde als een 27-versnelllingen fiets.
• Het geheel is duurder. Een complete set tandwielen plus riem kost  € 240,-. Een losse riem kost € 79,-.
• Je vind het eng om hem aan te schafffen? Wees niet bevreesd. Als hij niet bevalt, dan bouwen wij hem kosteloos voor je om naar Rohloff-achterkransje, voorblad en ketting…

Er is ook een handleiding van de riemaandrijving in combinatie met Rohloff. Voor mij lastig, want hij is er alleen in het Duits en mijn Duits is niet zo goed.

Al met al komt de onderhoudsarme fiets weer een flinke stap dichterbij. Rohloff-naaf, SON-naafdynamo,  hydraulische velgremmen en riemaandrijving. Mooier kan het bijna niet worden.

Achterkransjes zijn -in principe- leverbaar in 19, 20 en 22 tandjes en ze kosten € 55,-. Voorbladen hebben 50 of 56 tandjes,  prijs: € 85,-.

Nieuwsgierig? Wij hebben hem staan dus je kunt testrijden. Maar alleen als je overweegt om bij ons een fiets te kopen. Dat klinkt streng, maar omdat De Vakantiefietser steeds bekender wordt en wij als enige winkel alle grote merken hebben, vinden mensen het maar wat fijn om hier fietsen te vergelijken. Zoals dat Vlaamse echtpaar dat een dag lang een tandem wilde testen. Later bleek dat ze gewoon een dagje Amsterdam op de tandem wilden doen:-))

Maar er waren geen nieuwe bijzondere fietsmerken. Het merk Touterrain is erg leuk, maar bekijk de foto eens en je snapt waarom wij hem niet verkopen. En dan heb je nog niet eens de velgen goed bekeken! Nee, wij hebben geen enkel merk gezien dat ik de moeite waard om volgend jaar in ons assortiment op te nemen. Alhoewel? Het merk Utopia vinden we erg leuk. Maar ja, voegt het iets toe?

Ortlieb

Ortlieb heeft twee leuke nieuwigheidjes: een bottle cage, zodat je een bidon aan je fietstas kunt bevestigen. En een mesh-zakje waarin je je helm kunt stoppen. Dan heb je geen excuus meer om je helm thuis te laten. En dat is maar goed ook!

Koga

Koga komt met een wonderschoon 28 inch Signature frame van chroom molybdeen buis. Geen FM1 of FM2, maar de Reynolds 538 buis.

Zodra hij leverbaar hebben we hem in huis. En uiteraard met een Rohloff-naaf.

Gilbert Becaud

Zo noemen wij de zadels van deze mijnheer rechts, maar hij heet eigenlijk Gilles Berthoud.

Het zijn leren zadels, die een stapje beter zijn dan Brooks.

Het leer is een stuk dikker, wat betekent dat ze minder snel doorzakken dan de Brooks zadels.

De nagels steken niet uit en ze vallen mooier in het leer, zodat het dek niet kan uitscheuren (wat je wel eens bij hele oude Brooks zadels ziet).

En ieder zadel heeft zijn eigen serienummer. . .
Ze zijn wel twee keer zo duur als een Brooks zadel.

Rohloff

Rohloff blijft gewoon Rohloff zonder schokkende vernieuwingen. Alhoewel. . .

- Ze stoppen met de SLT99 kettingen

- Rohloff heeft de riemaandrijving goedgekeurd. Fijn voor Santos.

- In 2010 komt er een lichtere draaischakelaar voor grammenjagers. Die is als optie leverbaar en zal iets van € 110,- gaan kosten.

Idworx

Gerrit komt volgend seizoen met een lichtere Easy Rohler, die dan een lagere prijs heeft omdat hij geen verlichting heeft.

En ook met een elektrische fiets! Maar niet doorvertellen hoor: eigenlijk is het de Easy Transport, maar dan met een motor van Bionix in het achterwiel.
Je kan ervoor kiezen  of je het ‘normale’ achterwiel gebruikt of een wiel met een motor erin. ‘Flip-Flop’ noemen ze dat in Duitsland.
Mijn moeder zou er best wel zo een willen, maar ja, De Vakantiefietser doet niets met elektrische fietsen.

Samen met Heer Schmidt heeft idworx een naafdynamo ontwikkeld die lichter en breder is dan de huidige.
Over de nieuwe idworx ontwikkelingen zal ik eind september iets meer schrijven.

En wat nog meer?
We werden door Pieter meegenomen naar een zwart busje. Daarin stond een nieuwe fiets met een nieuw prototype NuVinci naaf. Dat is een soort Rohloff-naaf die een stuk zwaarder is en een beperkter bereik heeft. Dus bergop fietsen hiermee lukt niet. Maar hij schakelt traploos; en dat vind ik geweldig; kijk maar eens hierboven naar mijn grote smile!

Er zijn diverse systemen waarmee je je elektronica kunt opladen met een naafdynamo. Ik wilde de PedalPower+ uitproberen. Maar helaas, de adapters passen al niet eens op mijn GSM! Dat is het irritante van veel opladers; er zitten tien verloopjes bij. En in mijn geval is dat er net een te weinig! Nog een jaartje wachten en dan zijn de laders dankzij de EU gestandaardiseerd.

Busch en Muller had een geavanceerd laadsysteem voor je speelgoed.
Het is de E-werk die je hierboven ziet, hij kost € 139,- en ook die ga ik uitproberen.

En er was ook nog een fietsenmerk dat bijzonder mooi gespoten was. Ik heb de laklaag goed van dichtbij bestudeerd en was erg onder de indruk. Maar wel merk was het nou ook al weer?

Ach, het is fijn als je de baas bent.
Karin die is -als ik in november en december aan het fietsen ben- de baas van De Vakantiefietser. Ik noem haar altijd de adjunct-directeur. En tja, zij moest het met een pop doen.

Ruud is erg blij dat Ergon in 2010 hun ergonomische handvatten in eco-vriendelijke verpakkingen stopt.
Oh ja Ergon komt in 2010 met grepen waarin kurk in is verwerkt. Ik ben benieuwd en wij gaan ze weer testen.

Lieven deed alsof hij hele erge hoofdpijn had.
Tjongetjonge er zijn altijd vrouwen die daar intrappen! Hij mocht zijn hoofd op de schouder van deze verpleegster leggen.

Er zijn een aantal nieuwe dingen binnengekomen waar wij erg gelukkig mee zijn:

Een mooi 21-tands kransje voor de Rohloff-naaf.
En met mooi bedoel ik niet het rechterkransje met 17 versleten tandjes op de foto hiernaast.

Nee, het linkerkransje is wat ik bedoel. Deze heeft 21 tandjes. Tot voor kort was 17 het maximum. Het grote voordeel is:

• Je doet nog langer met je achterkransje. Dus speciaal voor wereldfietsers is dat mooi!
• De ketting gaat langer mee,
• en omdat je een groter voorblad moet gebruiken (52 tands) gaat het voorblad ook nog eens langer mee.

Tubus heeft eindelijk een goede voorstandaard die voor alle low-riderdragers geschikt is. Het is even een klusje om hem erop te zetten, maar het is de inspanning waard. Hiermee voorkom je dat je stuur omklapt als je een zware stuurtas hebt.

Hier rechts zie je hem op de Ergo. Maar hij past ook op de veelgebruikte Tara.

En dus ook op een idworx Off Rohler of Easy Rohler met de Tubus Duo voordrager .

Mooie spullen, alleen de prijs laat nog wat te wensen over…

De Tubus voorstandaard kost namelijk € 60,-. En als je hem door ons laat monteren dan komt er ook nog eens arbeidsloon bij.

De populaire Santos Travelmaster staat bij ons rijklaar binnen 1 week!

Dit geldt alleen voor twee speciale modellen. De ene kost € 1.449,- en de ander € 1.769,-.

• Aluminium frame opgebouwd met de Deore of met de LX-XT-HS33 groep,
• De kleur is zwart geanodiseerd,
• 26 inch of 28 inch wielen met Marathon XR banden,
• De opbouw is compleet met dragers, spatborden enzovoort (zie de foto hieronder),
• Alleen het zadel en het stuur kunnen wij nog voor je omwisselen. Pedalen zitten er niet op, die moet je alsnog erbij kopen. Maar daarin hebben wij keuze genoeg.
• Met name de LX-XT-HS33 groep raden wij aan, want dan heb je een echte wereldfiets!

klik op de foto hier rechtsboven voor een vergroting:

LX-XT-HS33 groep: € 1.769,-

Opbouw:

• Magura HS33 remmen
• Tubus Cr-mo Travelpakket
• Zwart geanodiseerd frame.
• XT shifters
• XT achterderailleur
• LX naven (assen)
• Shimano crankstel met Santos bladen (trapgedeelte)
• Incl. recht stuur met Cane Creek bar-ends. Terry Liberator zadel en pedalen. Maar die passen we aan als de meting daar aanleiding toe geeft.

Deore groep: € 1.449,-

Opbouw:

• Deore V-brakes remmen
• Tubus Cr-mo travelpakket
• Zwart geanodiseerd frame
• Deore shifters
• LX achterderailleur
• LX naven (assen)
• Shimano Deore crankstel (trapgedeelte)
• IIncl. recht stuur met Cane Creek bar-ends. Terry Liberator zadel en pedalen. Maar die passen we aan als de meting daar aanleiding toe geeft.

Het Tubus Cr-mo travelpakket bestaat uit een bidonhouder met bidon, Tubus achterdrager en lowriderdrager, spatborden, standaard achter en standaard voor de lowrider drager. Kijk ook verder op de site van Santos.

Uiteraard meten we je ook bij de Santos Travelmaster op met ons pasframe. Wij gebruiken hiervoor geen computer! Want een computer ziet niet of je goed zit en weet niet of je pols-, nek-, of rugklachten hebt:-))

Met het pasframe bepalen jij en ik de ideale framemaat en zitpositie. Dus je voelt zelf hoe je zit. Een achttal maten wordt vastgelegd, zodat als je je fiets haalt, hij perfect op jouw lichaamsafmetingen is ingesteld. Soms betekent dit dat wij een andere stuurpen, zadelpen, zadel, stuur of handvatten aanraden.

Kom langs, de koffie, thee en negerzoenen staan klaar.

Eric Schuijt